*Beschrijving*Laatst kreeg ik een meisje van tien jaar in de praktijk met aan alle nagels een geelbruine verkleuring. Ik besloot een stukje nagel op te sturen naar het cytologisch laboratorium in Leiden en liet dit onderzoeken. Het bleek inderdaad een mycose te zijn. Ik stelde samen met moeder en dochter een behandelplan op en motiveerde het meisje de nagels te gaan behandelen. Uiteraard sleep ik de nagels iedere zes weken schoon. Het meisje doet aan kickboksen   en moet deze sport op blote voeten beoefenen. Ik heb haar daarover het nodige advies gegeven.
Bij langer navragen bleek dat zowel de moeder als de vader van het meisje ook een mycose nagel hadden. Vader heeft in 2003 een kuur gehad van de huisarts (Lamisil) maar kreeg een allergische reactie op Sporanex. Ook een Trispiral kuur in 2004 heeft niet geholpen. Later bleek dat de schoenen niet behandeld waren, waardoor de
schimmel teruggekomen is. Daarbij moet vermeld worden dat vader aan duiksport heeft gedaan en dit maakt het geheel niet makkelijk. Sinds kort is vader met de duiksport gestopt. Moeder heeft in het verleden ook een kuur gehad en diverse uitwendige middelen gebruikt.
*Behandeling*
Op dit moment hebben we een behandelplan opgezet en zullen de resultaten over een half jaar weer bekijken. We zijn gestart met honingzalf en Funghi-STOP spray (Bloem) voor de schoenen. Het hele gezin wordt nu behandeld, behalve broertje van acht jaar, want hij heeft een gezonde
huid en voeten.
*Conclusie*
Uit deze casus blijkt wel weer dat na het geven van een kuur de schoenen altijd meebehandeld moeten worden.  Het is de vraag of een kuur wel nodig was geweest.
Doorverwijzen naar een voetverzorger kan veel meer mogelijkheden bieden en de patiënt weer blij en gelukkig maken. Het blijkt wel weer dat bij langdurig doorvragen de situatie beter wordt overzien en zo ook het hele gezin behandeld kan worden.
*Achtergrond*
Jolanda Preghter begon ooit als secretaresse op de polikliniek dermatologie in het Binnengasthuis in Amsterdam. Toen kon zij nog niet vermoeden dat zij zich twintig jaar later weer in de huid zou gaan verdiepen. Na 19 jaar bij diverse afdelingen van het Academisch Medisch
Centrum te hebben gewerkt, besloot zij de opleiding voetverzorging te gaan volgen naast haar baan als medisch secretaresse. Preghter: “Het belang en het zelf ervaren hoe prettig het is je voeten te laten verzorgen en op advies van mijn eigen pedicure in die tijd heb ik de stoute schoenen aangetrokken. In de loop der jaren ben ik me gaan
specialiseren in de diabetische voet, reumapatiënten, nagelbeugel regulatie, diverse antidruktechnieken en niet te vergeten de schimmeldiagnostiek. Ik zie veel diabetici, reuma- en vaatpatiënten. Daarbij stuur ik, indien nodig, mensen door naar de podoloog of de podotherapeut en voer ik de nodige correspondentie met huisartsen, diabetesverpleegkundigen of reumatologen.
De pedicure heeft een signalerende functie en ziet veel problemen binnenkomen. Diverse contacten met thuiszorg en praktijkondersteuners zijn er dan ook niet altijd voor niets. Het zou mooi zijn als de voetverzorger in de toekomst nog beter kan samenwerken en doorverwijzen,
want daar is de patiënt alleen maar bij gebaat. In Almere Stad Oost ben ik een eigen voetverzorgingpraktijk begonnen en daar heb ik nooit spijt van gehad. Het vak wordt steeds boeiender en als voetverzorger kun je veel problemen oplossen. Vooral huisartsen weten niet genoeg over dit vak en het zou in de toekomst van belang zijn als
er eens wat meer patiënten doorverwezen worden.
Op dit moment volg ik veel bijscholing, zoals congressen, lezingen en workshops. Zeker als we het over pseudo-ingegroeide nagels hebben en uiteraard reuma- en diabetespatiënten. Laat ik vooral de mycosenagels niet vergeten. Dit blijft voor menig pedicure toch wel een uitdaging, zeker als de huisarts de patiënt terugstuurt met de mededeling dat hier niets aan te doen is. Als voet-verzorger heb ik goede contacten met het cytologisch laboratorium in Leiden en stuur regelmatig nagelkweekjes in”.

gepubliceerd in "de medische voet", vakblad voor integrale voetverzorgers. Nr. 6, december 2009.

Voor fotomateriaal kontakt u de almeerse fotograaf gert Schuttte via www.gertschutte.nl